Lijnen van het water zetten hun leven in, dieseloliestank
verspreidt zich over het strand waar geleiachtige
kwallen spelen voor verdrietige planeten
plassen puur geel zonlicht
zoeken je spiegelbeeld, vinden slechts mij
iemand speurt met een grondradar naar verloren dingen, ik
naar jou
eenzaamheid wordt exact
telt de jaren van gemis, windvlagen
strooien lachjes
je werpt stukken dromen af
laat ze achter als het getij
sissend schuim, luchtbellen