Verzoening

Het alfabet van de pijn
Onderzees en onbemind
Spoelt haar letters
Door je stem

Maar wantrouw
De bitterheid
Aan de borst van haar drang wonen lichtjes
En haar lach navigeert door tranen heen

Roep de verzoening alvast aan
En laat haar bloeiende ankers uitwerpen

Over de tijd