Rood vullen zich de vleermuisholen

Er groeien nachten
In stoppels uit je gezicht

Als een foto die zich inkleurt
Geen verleden meer en nog geen heden
Komt het spiegelbeeld in je ogen staan

Rood vullen zich de vleermuisholen van je geweten
Schimmen blijven achter in graven en steden
Wandelen door je slaap en honen
De valse verzoening met je bestaan