De Belt (I -V)

I

Dinosaurusruggen van afval
In monsterkleuren

Steekmuggenzwermen, luchtacrobatiek van meeuwen

Grommende bulldozers
Door de breekmachine gedraaide, van de transportband gestorte
Wereld die zich van haar bronnen afkeert
In de onfeilbare economie van het voorbije

Verschrompelde
Randgebieden van de herinnering

De rook, het stof, een dode kat in zijn botten afgetekend
Ratten alsof ze bidden
Plassen bruin water waarin een keer een hartje van olie dreef
De geur van riool, ammoniak
Prismatische glinsteringen in hopen glas

De hemel zelf een mengpaneel van schitteringen
De roep van al het licht dat ik in mijn leven heb verdaan

II

Martelend sloperswerk
Gruiswolken witter dan de dag, roet zwarter dan de nacht

Kunstledematen waarmee we aan de haal gingen als drie- armigen, vier-benigen
Touwen van een of ander schip, nog smakend naar zout
Steenbrokken, matrassen vol piskringen
Het vriendje dat uitwerpselen aan mijn voeten legde

Zichtbaar, tastbaar het verdwijnende
Dat weigert in me te sterven

Deel van mijn geheugen werd
Buiten me om

III

Mannen met asbesthandschoenen die je wegjoegen
Die van de hele wereld af wilden, naar je gevoel

Afdruipende hemel, miljarden organismen rottend in schimmels
Dampend aardelijf

Opblaasbare sekspoppen, weggelegd alsof iemand er nog iets mee wilde
Net als de plastic bloemen, misschien nog bruikbaar voor een graf

Hopen vlam vertragend schuim
Dat niets meer te vertragen had

Het krassen van kraaien
Terugblikken die stuiten op onderaardse bittere holen

IV

De hoe verder hoe vagere trek van as
Uit de verbrandingsoven

Draglines als heidenen
Bijtend in de grond

Oppervlak dat scheurt, bolt, rookt, smelt
Alsof het een nieuwe vorm van voelen bedenkt

Wind tussen verwrongen ijzerhopen
Bekkenholtes van verderf

V

Vindt zo een terrein
Nu de herinnering eraan vervaagt
Dan eindelijk een bestemming in vervalende kleuren
Het steeds verder uitgewiste van een jeugd
De grootheid van de leegte die wordt?