Babilano

Het was alsof je jezelf verloor
Na elke geslachtsdaad in het hemelbed
Met het rode fluweel en de kwasten
En de naar mirre ruikende lakens
Die je had meegebracht uit Macedonië

In begerige liefdeskroppen
Verflauwde de lust

Bevrijd van het beklemmende vlees
En de zwellichamen van opblaasbare lusten
Beloofde je het orgasme
Aan een bloeiende meiboom, een passerend schip

Je liet je impotentie uiteindelijk bezweren
Door Phoenicische buikdanseressen
Jodinnen uit het naar zuurdesem ruikende bordeel
En er was het engelachtige herderinnetje
Bezig met het melken van haar geiten
Dat jou voor een zilverstuk aan je gerief hielp
In een ruk door

Maar de Doge met zijn doodspionnen van de Inquisitie
Kwamen uiteindelijk kijken bij de echtelijke sponde

Hun blikken lieten je niet meer los

Zo groeide God langzaam dicht op je rug
En draaide het Boze Oog als een bochel
Met je mee waarheen je ook vluchtte