Ongezien zilver

Je knoopt
Mijn duisternis los

Vindt merg, bitter

Bomen hebben de kracht om te omarmen
Voor elke diepte is er een markt

De schemer is een schemer
Tussen jou en mij
Hard en standvastig

Een schaduw glijdt over zinnen
De nachtbries dempt woorden

Heel vaak is het licht
Een soort ongezien zilver

Zijn tranen
Als sporen van slakken
Nergens heen